STAND BY ME

10.04.2009

7.01.2008

สงครามกับสันติภาพ

สุนัขสามตัวกำลังนอนผึ่งแดดพลางสนทนากัน
สุนัขตัวแรกเอ่ยขึ้นมาอย่างฝันๆว่า "วันนี้การอยู่ในอาณาจักรหมานั้นมันช่างวิเศษเสียนี่กระไรหนอ ลองนึกถึงความสะดวกสบายเมื่อยามที่เราท่องเที่ยวไปใต้ท้องทะเล บนผืนแผ่นดิน หรือแม้แต่บนท้องฟ้าสิ และจงพิจารณาสักครู่เถิดถึงสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อความสะดวกสบายของเหล่าหมา แม้กระทั่งเพื่อหูตาและจมูกของพวกเรา"
แล้วสุนัขตัวที่สองก็พูดขึ้น "เราสนใจในศิลปวิทยาการมากขึ้น เราเห่าดวงจันทร์เป็นจังหวะจะโคนมากกว่าบรรพบุรุษของเรา และเมื่อเราจ้องมองดูตัวของเราในน้ำเราก็แลเห็นรูปร่างของเราได้ชัดเจนกว่าเมื่ออดีต
ครั้นแล้วสุนัขตัวที่สามก็กล่าวบ้างว่า "แต่สิ่งที่ข้าสนใจมากที่สุดและทำให้จิตใจข้าเพลิดเพลินก็คือความเข้าใจกันอย่างสงบในอาณาจักรหมานั่นเอง"
ในขณะนั้นเองสุนัขเหล่านั้นก็แลไป อนิจจา คนจับสุนัขกำลังเดินใกล้เข้ามาแล้ว
สุนัชทั้งสามจึงกระโดดลุกขึ้นและโกยอ้าวไปตามถนน ในขณะที่กำลังวิ่งไป สุนัขตัวที่สามก็เอ่ยขึ้นว่า "พระเจ้าช่วย วิ่งเร็วๆเข้าเถอะอารยธรรมกำลังไล่ตามหลังเรามาแล้ว"

ที่มา "ผู้เบิกทาง" คาลิล ยิบราน เขียน กิติมา อมรทัต แปล

10.12.2007

poster dvd cover

ในอนาคตนั้นสิ่งที่อยากทำ คือ ภาพยนตร์ ทั้งในฐานะกำกับ เขียนบท ถ่ายภาพ ทำมันหมด ผมอาจจะเริ่มการทำหนังสั้น ที่เป็นของเรา ผมก็คงต้องศึกษาสิ่งต่างๆที่เกี่ยวกับภาพยนตร์ แต่ทำพวกนี้ก็ต้องมีทุนพอสมควร ซึ่งอาจต้องหางานประจำทำไปด้วยแม้จะเป็นงานที่ได้คิดไว้แต่เราก็สามารถทำงานกับมันได้ ส่วนหนังนั้นเป็นสิ่งที่เราอยากทำ ก็ต้องแยกกัน แต่ถ้าเราทำงานในสิ่งที่ชอบไปด้วยกันก็คงจะดี และถ้าหนังที่ทำมีโอกาสก็จะหาลู่ทางในการเสนอต่อสื่อต่างๆ ที่มีอยู่มากมาย เช่น งานประกวด เทศกาลงานภาพยนตร์ต่างๆ ซึ่งถ้ามีคนมาเห็นก็อาจเป็นทางลัดสู่สิ่งที่อยากทำได้ อยากนำความรู้ที่ได้จากที่นี้ไปประยุกต์ใช้กับการทำภาพยนตร์ แต่ถ้าเราจะเข้าไปทาง production house ก็คงต้องใช้ความอดทนอดกลั้นต่อการทำงาน จะกว่าไปถึงจุดที่เราตั้งใจ หรือ อาจจะหยุดมันไว้ก็ได้ ผมคิดว่าคนเราควรสร้างทางเลือกให้กับชีวิตตัวเอง อีกสิ่งหนึ่งที่อยากทำก็คือการ ไปเที่ยวต่างประเทศไปดูงานศิลปะต่างๆรอบโลก เป็นผลมาจากวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ ที่ชอบ เพราะคิดว่าถ้าในภาพยังสวยยั้งนี้ของจริงคงขนลุกน่า และประวัติของมันก็น่าสนใจ แต่ยังไงก็คงต้องใช้เงินอยู่ดี หรือว่าจะมีทุนก็คงต้องลองดู ชีวิตยัง มีอะไรให้ทำอีกเยอะ อยู่ที่ว่าจะทำรึเปล่า

ส่วนที่ว่าผมจะเป็นผู้กำกับยังไงนั้น คงเป็นแบบที่ทำมันให้ดีที่สุดนะครับ แต่ความดีที่สุดของแต่ละคนคงไม่เท่ากัน แต่สำหรับผมแล้วการได้ทำอะไรที่เต็มที่กับมันในบริบทใดบริบทหนึ่งแล้ว ผมว่ามันก็โอเคนะ คือไม่อยากแบ่งแยกว่าทำให้ใคร อย่างไร ถ้าเราทำมันเต็มที่มันก็แปลว่าผู้รับสื่อนั้นก็จะรับสื่อที่ออกมาดีในระดับหนึ่ง ถ้านักสื่อสารทำกันเต็มที่ ประโยชน์ก็จะตกกับผู้รับสื่อ แต่ถ้าพูดถึงลักษณะการทำงานก็คงชอบแบบผู้กำกับสมัยเก่าๆนะครับ เช่น kubrick
,hitchcock ผมว่าพวกเขาเก่งดีนะ หนังบ้างเรื่องทำเมื่อ40ปีก่อนยังดูร่วมสมัยอยู่เลย การให้รายละเอียดในทุกๆเฟรม ทุกองค์ประกอบ ไม่ว่าจะเป็น ทั้งtitle sequence เพลงประกอบ และอื่นๆ ซึ่งในบ้านเรานั้นยังไม่ค่อยให้ความใส่ใจกับเรื่องเหล่านี้พอสมควร ถือเป็นการไม่เคารพผู้ชมและตนเอง แต่ก็พอเข้าได้กับปัญหาเหล่านี้ในบ้านเราว่ามันเป็นเพราะอะไร